Wannisara's profile*ToDdY*PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
*ToDdY*Look for the best, Not for the perfect 03 February แค่อยากอัพอ่ะ...เวลาเดินเร็วจังเลยเนอะ..เผลอแป๊บๆก็เดือนกุมภาแล้วววว
อีกไม่ถึงเดือนก็จะไปอเมกาและ
ไหนจะต้องทำรายงาน+เตรียมสอบอีก......
เฮ้ออออออออออ อยากมีเวลาเยอะๆจัง
.....
ไปสัมพาดวีซ่ามาแล้วแหละ
หุหุ
ขำๆดี คนอื่นโดนถามมะกี่คำถาม
ของท๊อดดี้ ล่อซะละเอียดเลย
แต่ก็ดี คนสัมพาดหล่อมาก..ไม่ไหวแล้ว อิอิ
แอบมีความสุข ที่ได้คุยกะฝรั่งหล่อๆ(แถมเก่งอีกตะหาก)
.....
ผ่านไปอีกเช่นกัน "งานสัมมนาอุษาคเนย์ ครั้งที่4"
ที่เพื่อนๆทำงานหนักกันมากๆ..
ก็ประสบความสำเร็จกันไป
อาจารย์ชม ผู้เข้าร่วมงานคนอื่นๆก็ชม
ถึงแม้ท๊อดดี้จะไม่ค่อยได้ช่วยมาก..แต่ก็แอบภูมิใจนะคะ
ที่เพื่อนๆรุ่น5 มีศักยภาพกันขนาดนี้ เนอะๆ
....
วันสัมมนา ก็ตรงกะวันเกิดเราเลย
ขอบคุนทุกๆคนนะคะ ที่โทรอวยพร+smsมา
และอีกหลายๆคนที่เพิ่งรู้ และทยอยอวยพรมา
ท๊อดดี้ดีใจ+มีความสุขกะทุกๆคำอวยพรเลยนะคะ อิอิ
....
ช่วงนี้มีความสุขกะชีวิตอย่างบอกไม่ถูก
คงเป็นสัญญาณที่จะบอกว่า ชีวิตกะลังจะดีขึ้นแล้วมั้ง
รึว่ามันก็ดีตั้งนานและ..แต่มองไม่เห็นเอง (รึป่าวหว่า)
ยังงัยก็ช่าง..
ขอให้ปีนี้และต่อๆไปเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขตลอดไปด้วยเถอะ
(แอบอวยพรให้ตัวเอง)
ขอให้ทุกคนมีความสุขด้วยนะคะ 14 January มากมาย...สุดท้ายก็ไม่พ้น"ความรัก""มากมาย"
เหอะๆ..ไม่ได้อัพสเปซนานอีกและ(ตามนิสัยเดิม)
Blog อันล่าสุดค่อนข้างได้รับความนิยมด้วยอ่ะ อิอิ
ขอบคุนทุกคนด้วยนะคะ ที่เข้ามาเม้นท์และให้กะลังใจ
ตอนนี้ท๊อดดี้ดีขึ้นมากและคร่า
ก็อย่างว่าแหละเนอะ...มนุษย์ที่ไหนจะเศร้าได้ตลอดชีวิต!
ที่ผ่านมาแล้ว ก็คงจะต้องปล่อยให้มันผ่านไป
ตอนนี้ก็ถือว่า เราก็มีภูมิคุ้มกันเพิ่มขึ้นมาอีกอันแล้วอ่ะ
หวังว่าถ้ามีครั้งหน้าอีก เราคงจะไม่เจ็บปวดขนาดนี้แล้วแหละ
....
ช่วงนี้รายงานไม่รุมันโผล่มาจากไหนเยอะแยะไปหมด
ก็กะว่าจะรีบเคลียร์ให้มันเสร็จตั้งแต่เนิ่นๆ
เพราะมันต้องเหลือเวลาให้รายงานวิชา อ.ศรีประภา
เหอๆๆ พูดถึงชื่ออาจารย์แล้วรู้สึกเหนื่อยใจยังงัยไม่รุ
เห้ออ...........
แต่ก็เริ่มรู้สึกดีกะการเรียนขึ้นมาอีกนิดนึงแล้วแหละ
เพราะคะแนนภาษาจีนเราดีขึ้นนิดนึงอ่ะ
ไม่เสียแรงที่ไม่ได้หลับไม่ได้นอน อิอิ
(ตอนเรียนก็ไม่ค่อยจะตั้งใจ..มาตั้งใจอ่านคืนเดียว)
ชีวิตช่วงนี้ก็ดีนะ เรื่อยๆ
ไปเรียน กลับบ้าน เข้าห้องสมุด
(เริ่มรู้สึกมีคุณค่าตรงเข้าห้องสมุดนี่แหละ คริคริ)
....
อืมๆๆลืมบอกไปอ่ะ
ว่าช่วงนี้เรารู้สึกว่า เรามักจะได้รับรู้เกี่ยวกะปัญหาความรัก
ของคนอื่นบ่อยๆอ่ะ..ไม่ใช่เราแอบไปรู้นะ
แต่คือคนที่เรารู้จักอ่ะ ช่วงนี้เค้าจะโทรมาปรึกษาเรา
เรื่องทำนองนี้เยอะมากกก
จะบอกว่า เราก็ไม่ได้ผ่านความรักมาเยอะหรอกนะ
แต่ตั้งแต่เริ่มมีความรัก ก็สังเกตว่า
ปัญหาความรัก+ประสบการณ์ความรักของแต่ละคน
มันก็ไม่ได้ต่างกันหรอก
ขึ้นอยู่กะว่า ใครจะเจออะไร ช่วงไหนต่างหาก
ปัญหาหลักๆก็คือ เมื่อถึงจุดอิ่มตัว
จุดที่ต่างคนต่างเป็นตัวของตัวเอง และเริ่มแคร์อีกฝ่ายน้อยลง
บางคู่อาจจะบอกว่า รักเริ่มจืดจาง หมดความตื่นเต้น
หรืออีกฝ่ายอาจจะหมดรักแล้ว
จนเป็นเหตูทำให้ต้องไปหาความรักที่ใหม่
หรือหาเรื่องที่จะทำให้ต้องเลิกกันในที่สุด
บางคนให้เหตุผลว่า "เข้ากันไม่ได้"(คุ้นๆอ่ะ)
ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ มันก็เข้ากันได้นี่นา
ไม่รุสินะ...
เพื่อนๆที่โทรมาปรึกษาเรา จะรู้ดีว่า
เราไม่สามารถบอกใครได้หรอกว่าจะต้องทำยังงัย
รึว่าบอกว่าใครเป็นฝ่ายผิด ฝ่ายถูก
เพราะในที่สุดแล้ว..มันก็ขึ้นอยู่กะคนแค่2คน
ที่จะตัดสินใจว่า จะจัดการยังงัย
บางคนยอมที่จะเจ็บตั้งหลายครั้ง เพื่อให้โอกาสกะคนที่เค้ารัก
ทั้งๆที่คนๆนั้น ก็เหมือนจะยังทำผิดซ้ำซากอยู่เสมอๆ
บางคน อยากที่จะให้อภัย อยากที่จะปรับตัว
แต่คนรักของเค้าก็กลับไม่อยากเดินต่อไปซะงั้น
ส่วนบางคน ไม่อยากให้อภัย
เพราะคิดว่า เค้าคงทนไม่ไหว หากต้องเจอปัญหาเดิมๆอีก
ไม่รุสินะ(อีกครั้ง)...
มันก็ขึ้นอยู่กะคนอ่ะ
เพราะความรัก มันก็คืการเสี่ยง
ซึ่งผลมันจะออกมาเป็นงัย..เราก็ต้องยอมรับมัน
ถ้ามันแย่...มันก็คือบทเรียน
ถ้ามันดี...มันก็คุ้ม!
อยู่ที่ว่า...เราพร้อมที่จะเสี่ยงรึยัง?
สำหรับเรา...เราเคยเสี่ยงมาแล้วครั้งนึง
ผลเป็นยังงัยน่ะหรอ..ตอนนี้ก็ได้บทเรียน+วัคซีนมาแล้วงัย
บางที ก็เคยนึกอิจฉาคนอื่นๆนะ
ที่แม้ว่าเค้าจะทะเลาะกันขนาดไหน
เค้าก็ยังไม่อยากหนีไป แล้วกลับมาปรับหากันจนได้
เราก็หวังไว้ว่า คงจะมีสักคน...
ที่พร้อมจะกลับมาหาเรา หลังจากที่ทะเลาะ
หรือไม่เข้าใจกัน
ประมานว่า..ต่อให้เรื่องเล็ก-ใหญ่แค่ไหน
เค้าก็พร้อมจะเรียนรู้กันไปพร้อมกะเรา
(คงจะมีสักคน..สักวันแหละเนอะ)
....
เข้าเรื่องเลยดีกว่า..
ตอนนี้เพื่อนที่เรารักที่สุด เค้ากะลัง
ผิดหวังในความรัก เราเข้าใจมากๆเลยนะ
แต่ก็ไม่รุจะช่วยยังงัย
เพราะเราไม่อยากบอกว่าควรทำยังงัย
ใครถูก ใครผิด
เพราะมันก็เป็นเรื่องของเค้า 2คน อ่ะ
ก็นั่นแหละนะ....
เราเชื่อว่า แกจะต้องเจอกับทางที่เหมาะสมที่สุด
เมื่อเลือกแล้วก็ยอมรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
แกจะต้องเจอสิ่งดีๆในชีวิตแน่นอน
นะจ้ะ "แอปเปิ้ลเพื่อนรัก"
ชั้นไม่อยากเห็นแกเส้านานนะ
ถึงแม้ว่าชั้นจะช่วยอะไรไม่ได้มาก
แต่ชั้นก็จะเป็นคนที่อยู่ข้างๆแกเสมอนะ
และก็จะพาแกไปเที่ยวด้วย
ถ้าแกอยากไป อิอิ
อาทิดที่ผ่านมา เราไปบางกอกบาร์มาแหละ
มันดี..พาแอปเปิ้ลไปปล่อยผี
พาแตงโมไปเที่ยว(ครั้งแรก!)ด้วย
รู้สึกดีๆ
แต่ครั้งนี้ เราไม่เมาแหละ คริคริ
แอบเก่งขึ้นแฮะ
ปกติเราไม่ชอบเที่ยวเลยนะ
ตั้งแต่เกิดมาจนป่านนี้ไปเที่ยวไม่เกินสิบครั้งอ่ะ
ถือว่าน้อยนะ..(แอบเข้าข้างตัวเอง)
แต่ตอนนี้ที่อยากไปมากที่สุด
ก็คือ "ทะเล"
ไม่รุสิ..เราเคยอยากไปทะเลกะคนที่เรารัก
แต่เค้าไม่อยากไป+ไม่อยู่แล้ว
ชั้นก็จะไปกะเพื่อน!!!
ถ้าแผนการไปเที่ยวครั้งนี้ไม่ล่มอีก
เราคงได้ฉลองวันเกิดที่ทะเล
ท่ามกลางเพื่อนๆที่เรารักแหละเนอะ
ขอให้ได้ไปจิงๆเถอะ....สาธุ!
...
อ่ะ..ลืมไป
คงไม่ช้าไปใช่มั้ย(รึป่าว)
ที่จะ "สวัสดีปีใหม่"นะคะทุกคน
ขอโทดที่อาจจะไม่ได้ส่งsmsไปให้บางคน
ก็อวยพรตรงนี้เลยละกานนะคะ
หวังว่าทุกคนจะมีชีวิตที่ดีขึ้นนะคะ
ใช้ชีวิตให้มีความสุข
ชีวิตมันไม่ได้ยืนยาวอย่างที่เราคิดหรอกนะคะ
คนที่มีความรัก ก็รักๆกันเข้าไปค่ะ
(แต่แอบอิจฉาอ่ะ..T_T)
ขอบคุนทุกคนที่แวะเข้ามานะคะ
แล้วเจอกันใหม่นะ
ถ้าไม่ขี้เกียจ..ก็จะอัพบ่อยๆคร่า
อิอิ
01 November นานแล้วจิงๆแหละ...นานแล้วเนอะ...
เพิ่งร้ตัวว่าไม่ได้อัพสเปซมานานและ แค่ปามาน4เดือนกว่าๆจะ5เดือนเองง่ะ 55+
อาจจะเป็นเพราะว่า 4เดือนเกือบ5เดือนผ่านมานี้ มันเป็นช่วงเวลาที่มีอะไรเข้ามาในชีวิตเราแบบไม่ทันตั้งตัวก็เป็นไปได้
...
เคยมีความรู้สึกแบบนี้กันบ้างรึป่าวอ่ะ??????
"เวลาที่เรารักใครสักคนจนหมดหัวใจ ก็เป็นเวลาเดียวกันที่เค้าคนนั้นมาหมดรักและจากเราไปซะดื้อๆ"
เป็นช่วงเวลาที่สับสน ว้าวุ่นใจ ทรมาน เศร้า เหงา ...มีแต่คำว่า "ทำไมๆ" วนเวียนอยู่แต่ในหัว
เพิ่งรู้ว่า "นอนจมกองน้ำตา"มันเป็นยังงัย
อยู่ดีๆก็น้ำตาไหลได้ตลอดเวลา ใบไม้หล่น หมาเห่า ขนาดดูหนังตลกยังร้องไห้ได้เลย
ความทรงจำเก่าๆ รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ สถานที่ๆเคยไป หนังทุกๆเรื่องที่เคยดูด้วยกัน
คำสัญญาต่างๆไม่เห็นมันจะลืมไปได้ซะที!!!! ทำอะไรก็ไม่มีความสุข
อยากจะถามเค้าแทบตายว่า "ชั้นผิดตรงไหน...ชั้นไปทำอะไรให้คุนหรอ!!!!"
พยายามที่จะทำใจยอมรับมัน แต่สิ่งที่ยังคงติดอยู่ในใจ
คือ "เราเข้ากันไม่ได้จริงๆ...หรือแค่อีกคนไม่อยากที่จะพยายามให้เราเข้ากันได้อีกต่อไป"
ช่างมันเหอะ!...รู้คำตอบแล้วจะได้อะไรขึ้นมา
...
สิ่งที่มันเกิดขึ้นแล้ว มันก็คงจะกลายเป็นอดีต ไม่นานเราก็คงจะลืมมันไปเองแหละมั้ง
เอาเป็นว่าเราจะพยายามคิดถึงแต่สิ่งดีๆ
เพราะมันคงไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยเนอะ "ที่คน2คนจะได้เกิดมาเจอกัน เคยผูกพันธ์กัน เคยรู้สึกดีๆต่อกัน"
ทั้งๆที่โลกนี้มันก็ช่างกว้างใหญ่ แถมยังมีคนมากมายอีก
การได้มาเจอกัน รู้สึกดีๆต่อกัน มันก็น่าจะเป็นเรื่องที่ดีสิ ว่ามั้ย??
ต่อจากนี้ไปเราก็คงจะต้องใช้ชีวิตต่อไป
ชีวิตมันยังเหลืออีกตั้งเยอะนี่ จิงมั้ย!
...
อยากขอบคุนทุกๆคนด้วยนะคะ ที่คอยอยู่เคียงข้างเรา
ทำให้เราได้รู้ว่า แม้คนหนึ่งจะเดินออกจากชีวิตเราไป แต่เราก็ยังเหลือใครต่อใครอีกมากมาย
ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวของเราเอง เพื่อน(ที่ถ้าจะให้เขียนก็คงเขียนไม่หมด) รุ่นพี่ รุ่นน้อง
ทุกๆคนที่เป็นห่วง และให้กำลังใจเรา ขอบคุนทริปบ้านบุ๋ม+รับน้องด้วย (รวมทั้งเพื่อนๆทุกคนในทริป)
ที่ช่วยดูแลเรา และทำให้เราได้รู้จักว่า เมาเละเทะเป็นยังงัย 55+(อันนี้ไม่ดี)
ขอบคุนเกรดเอของวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวด้วย ที่ทำให้เรายิ้มได้อีกครั้ง
(ตอนแรกคิดว่าจะได้สักซีบวก..แต่ดันได้เอ อิอิ)
ขอบคุน"คุณ" ด้วยนะคะ ที่เคยทำในสิ่งดีๆกะเรา "เราจะโตขึ้น และจะใช้ชีวิตให้ดีต่อไป"
13 June There's nothingReading.. Reading..Reading!
ช่วงนี้ไม่ค่อยมีไรทำ...
เลยไปขุดmagazineเก่าๆมานั่งอ่าน
เพลินดีเหมือนกันแฮะ มีหลายคอลัมภ์เลยอ่ะที่กลับมาอ่าน
แล้วรู้สึกว่า..มันตรงกะชีวิตเราช่วงนี้จังเลย
ทำไมตอนที่ซื้อมามันไม่เห็นจะตรง
ไม่เห็นจะน่าสนใจซักนิด
ตอนนั้นเลยได้แต่อ่านมันไปผ่านๆ...
มันก็ทำให้เราคิดขึ้นมาได้เหมือนกันนะว่า...
ทุกสิ่งทุกอย่างมันก็ย่อมมีเวลาที่เหมาะสมของตัวมันเอง
บางสิ่งบางอย่างที่เราว่าดีในตอนนี้
หากว่ามันไม่เกิดขึ้นในตอนนี้
มันอาจจะไม่ได้รู้สึกอะไร
หรือเราอาจจะไม่เห็นค่ามันก็ได้จริงมั้ย??
..............
จากที่อ่านmagazineเก่าๆไปหลายเล่ม
ก็เห็นคอลัมภ์นึงอ่ะ ชอบมากๆๆเลย
เลยลองเอามาให้อ่านกานดูนะ...
เผื่อเราอาจจะได้มุมมองใหม่ๆ
หรือเข้าใจกันและกันมากขึ้นอ่ะ
วิธีรักที่แตกต่างระหว่างผู้หญิงและผู้ชาย
เธอ เขา
- อยากคุยและอยู่ใกล้ๆเขา - คิดว่าเธอไม่เป็นตัวของตัวเอง
- วางแผนช่วงเวลาพิเศษที่ได้อยู่ด้วยกัน - คิดว่าเธอเรื่องมาก
- ทำทุกอย่างเพื่อกระชับความสัมพันธ์ - คิดว่าเธอเจ้ากี้เจ้าการ
- ห่วงใยความรู้สึกของเขา - คิดว่าเธอคิดมากเกินไป
- กังวลที่เขาไม่โทรมาเมื่อกลับดึก - คิดว่าเธอทำเรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่
ฯลฯ
(ตรงกะใครบ้างรึป่าวน้า......)
"สิ่งที่แตกต่างกันที่สุดก็คือ ผู้ชายจะแบ่งแยกชีวิตแต่ละด้านออกจากกันได้ ขณะที่ผู้หญิงจะปนชีวิตด้วยกันเสมอ ผู้ชายไม่เข้าใจว่าผู้หญิงจะคิดถึงความรัก หรือคนรักตลอดเวลาได้อย่างไร เพราะถ้าเป็นเขา นั่นหมายความว่าเขาจะทำงานอื่นไม่ได้เลย เพราะต้องทุ่ทเทความสนใจให้คนรักตลอดเวลา ซึ่งไม่ใช่พฤติกรรมที่เขาคิดว่าเหมาะสมเลย แต่ ผู้หญิงมีกลไกทางความคิดที่แยบยลและซับซ้อนกว่านั้น เพราะเธอสามารถดำรงชีวิตของตัวเองได้อย่างเต็มที่ไปพร้อมกับการคิดถึงใครสักคนได้เสมอ...ก็เหมือนกับการหายใจสำหรับเธอ...เป็นเรื่องธรรมดา!!!"
ผู้ชายทั้งหลายพึงจำไว้ว่า ผู้หญิงที่แสดงความรักได้อย่างเปิดเผยต่อคุณ
คนที่คิดถึงคุณอยู่เสมอ และเหนือสิ่งอื่นใด..."เธอไม่ได้ต้องการสิ่งใดจากคุณ เธอเพียงแต่อยากมอบความรัก อยากมอบความผูกพันธ์ ไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนที่ทำได้แบบนั้น!!!! ผู้หญิงที่รู้จักมอบความรักคือผู้ที่เข้มแข็ง มีหัวใจอบอุ่น และมีพลังมากกว่าที่คุนคิด"
เพราะฉะนั้นจงรักต่อไปเถอะ...ขอให้รักอย่างมีสติก็พอ
...............
นอกจากจะอ่านmagazine แล้ว
เราไปขุดหนังสือเก่าๆมาอ่านเพียบเลย แต่ที่เด็ดสุด
"หนังสือธรรมมะ" ไม่ได้ล้อเล่นนะ หนังสือธรรมมะจริงๆ
บางทีที่เราจิตใจไม่ค่อยสงบ หรือมีเรื่องให้ฟุ้งซ่าน
หนังสือธรรมมะเนี่ยช่วยได้จริงๆนะ
จนแอบแพลนไว้ว่า จะหาเวลาไปทำบุญ นั่งสมาธิดูสักที
ดีไม่ดีอาจจะซึ้งในรสพระธรรม ออกบวชตลอดชีวิต
ไปเลย...กร๊ากกกกกกกกกก
ไม่ร้อกกกกกกก เรายังมีกิเลสอีกตั้งเยอะ!! อิอิ
.................
วันที่ 6 ที่ผ่านมา ไปแรกพบน้อง SEA มาด้วย
หนุกดีๆ ได้หลานรหัสแล้วน้า.......
ชื่อน้อง "ไมค์" มาจาก เชียงใหม่ (แอบคล้องจอง)
ยังงัยๆก็ยินดีนะคะน้อง ที่ได้มาอยู่รหัสเดียวกัน
(รึว่าจะเสียใจดีอ่าน้อง)
anyway ... ยังงัยก็ต้องดีใจแหละเนอะ 555
พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้วอ่ะ...ยังขี้เกียจอยู่เลย
เปิ้ลก็กลับมาและ ดีใจ ดีใจ คิดถึงแกที่สุดเลยยยยย
เปิดเทอมเจอกานนะคะ ทุกคน อิอิ
p.s 5 มิ.ย. happy birthday นู๋แตงโมด้วยนะ แก่แล้วนะแก กร๊าก.. 11 May summer tripกลับมาแล้ววว(ที่จริงก็มาตั้งนานแล้วแหละ)
ไปทริปมาแหละ...สนุกมากๆๆๆ
ไม่น่าเชื่อเลย ว่าการไปดูสถานที่เก่าๆ ของโบราณๆ
กะการไปไหว้พระเนี่ยจะทำให้สนุก+ประทับใจได้ขนาดนี้
.....
ออกเดินทางวันที่ 27 เมษา 49 เพื่อนๆนัดเวลาตีห้าครึ่ง
รู้ตัวเองดีว่าตื่นไม่ทันแน่ๆ เลยขอไปนอนห้องอ๊อฟ
ได้ผล!ไปทันเวลาพอดี แต่ปรากฏว่าไม่ได้นอนเลยทั้งคืน
เพราะกว่าจะนั่งเม้าท์กะพวกเพื่อน+เล่นเอม+อาบน้าม
ที่เด็ดกว่านั้น เราให้อ๊อฟทำผมให้..กว่าจะเสดก็ตีสาม
กว่าจะอาบน้าม+แต่งตัว ก็เลยตัดสินใจไม่นอน
....
ไปถึงที่แรก สุพรรณบุรี ก็เฮฮากานไป
คนอื่นเค้าพูด เค้าคุยไรกัน ท๊อดดี้ไม่สน ..เพราะง่วงมากก
ไปแวะที่นั่น กินข้าวที่นี่ ไหว้พระ โน่น นี่ นั่น กันไป
รู้ตัวอีกที ถึงที่พักแล้ว..เย้ คืนแรกพักที่เรือนครูไท
โอเคมากๆ มีน้ำตก บรรยากาศดี ร่มรื่น อาหารอร่อย....
ติดอย่างเดียว "ไม่มีคลื่น" ไม่ใช่เพราะไม่ได้อยู่ทะเล
แต่มันไม่มีคลื่นโทสับตะหาก คืนนั้นเลยมีหลายๆคนกระวน
กระวาย หาคลื่นกันจ้าละหวั่น (รวมทั้งเราด้วย)
แต่ในที่สุด ก็ต้องยกความดีให้กับบริษัททรูมูฟ
เพราะเป็นเครือข่ายที่แข็งแรงที่สุด
ที่ห่วยที่สุดน่ะหรอ..ลองทายดิ
ถูกต้องนะคร้าบบบบบ GSMนั่นเอง!!
.....
(ท๊อดดี้ แตงโม กระแต ยุ้ย อ๊อฟ ...หลังห้องพัก เรือนครูไท)
วันที่สอง ออกเดินทางต่อไป หลายที่มาก จำไม่ค่อยได้อ่ะ
วัดวังวิเวการาม สะพานมอญ หมู่บ้านชาวมอญ สนุกอีกแร้ว
สะพานมอญอ่ะ เป็นสะพานที่คนมอญสร้าง(บอกทำมัย)
คือจะบอกว่า...เค้าใช้แรงงานคน
ใช้คนค่อยๆขย่มเพื่อที่จะตอกเสาไม้ลงไป
เจ๋งป่าวล่ะ...ภูมิปัญญาชาวบ้านโดยแท้ !!!
(วัดวังวิเวการาม กะแตงโมและอ๊อฟ)
(สะพานมอญ กะสองหนุ่ม รูปแรก อ๊อฟเจ้าเดิม รูปที่สอง เด็กชาวมอญ )
กลับจากวัดและสะพานมอญก็ไปต่อกันที่ด่านเจดีย์สามองค์
และตะวันตกสุดแห่งสยาม... อิอิ
จะบอกว่า เราได้เข้าประเทศพม่าด้วยแหละ
(ขาเดียว...กร๊ากก)
..ยังงัยก็ถือว่าได้เข้าแหละน่า..
จากนั้นก็กลับที่พัก ...และเป้าหมายต่อไปคือนั่งเรือ!!!
ไปดูวัดที่จมอยู่ใต้น้ำอ่ะ เป็น unseen ด้วยนะ กลับถึงที่พัก
ก็พร้อมใจกันเล่นน้ำ ลึกถึงสิบเมตรแต่ก็ยังจะเล่นอ่ะ
โชคดีที่ยืมชูชีพพี่ๆคนขับเรือมาด้วย ...สนุกกันไปตามระเบียบ
(unseen!!!!)
วันสุดท้าย...
เดินทางออกจากที่พักท่ามกลางฝนตก(พายุไรซักอย่าง)
ไปที่สุดท้าย คือ พิพิธภัณฑ์ช่องเขาขาด
ประทับใจอีกแล้ว ....พิพิธภัณฑ์ไฮโซมาก..
ชอบๆๆๆสงสารทหารออสเตรเลียด้วย....
ถ้าอยากรู้ว่าเป็นยังงัยก็ลองไปกานดูนะคะ
เดินทางออกจากกาญจนบุรี กลับสู่กทม.
ไม่ค่อยอยากกลับเท่าไหร่ แต่ก็ต้องกลับ ...
คงเหลือไว้แต่ความสนุก +ประทับใจ
อิ่ม อร่อย และอีกหลายๆอารมณ์
แต่โดยรวมแล้ว ก็คงบอกได้แค่ว่า
"สุดยอด"!!!!!
ป.ล. ขอบคุณอาจารย์+เพื่อนๆทุกคนที่ทำให้ทริปนี้เป็น
ทริปที่เรามีความสุข สนุก ลืมความทุกข์ไปได้
ขอบคุนอีอ๊อฟ ที่(อดทน)ทำผมให้เราจนสวยทุกวัน
ขอบคุนที่ให้ที่พักด้วย (ถึงแม้จะไม่ได้นอนก็ตาม)
ขอบคุนทุกสิ่งทุกอย่างที่มารวมๆกันแล้ว
ทำให้ทริปครั้งนี้ โครตสนุก
สุดท้าย ...ขอโทดฟ้าอีกที เรื่องรูปนะ...
เราเสียใจจริงๆ sorryนะจ้ะ
27 March Nothing to do..
ช่วงนี้ก็ไม่มีไรทำเลยอ่ะ ไม่ได้ไปไหนด้วย มีแต่ไปเรียนซัมเมอร์ที่มหาลัย...เซ็งที่สุดในโลก!! คิดถึงแกอ่ะเปิ้ล..นัทด้วย อยู่ที่คุนหมิงคงสนุกกว่าที่กรุงเทพเยอะเลยเนอะ อยากไปกะพวกแกจัง อย่างน้อยอากาศที่นั่นก็คงไม่ร้อนเท่าที่นี่แหละ ...อยากไปเที่ยวทะเลจังเลยง่า... ช่วงนี้ชีวิตเรื่อยๆเนือยๆยังงัยก็ไม่รู้ อยากไปเที่ยวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ใครก็ได้ช่วยพาไปที!!!!!ทะมัยมันน่าเบื่อยังงี้ ความสุข+ความสนุกหายไปไหนหมดน้า??? 16 December Midterm ใกล้เข้ามาแล้ววววววจาMidtermแล้วง่า
รู้สึกเหมือนเพิ่งเปิดเทอมมาแป๊บเดียวเองอ่ะ...มัยจาmidtermแล้วง่ะ ยังไม่อ่านหนังสือเลย..กะว่าจาอ่านตั้งนานแล้ว555+ สอบ 3วิชา สังคมวิด Gender และก็ จีน ที่น่าเปงห่วงมากที่สุดก็คือ จีน เช่นเคย... อาไรก็ไม่รุ ตัวจีนก็ไม่ได้ แถมยังมีGramma อีกอ่ะ แต่ยังงัยก็สู้ไม่ถอยอยู่แล้วววววววว
Note 9 ธ.ค. 48 ดู chicken little ที่ central ปิ่นเกล้า 12 ธ.ค. 48 น้องเม่นแข่งดนตรีที่สยามยามาฮ่า (ได้เหรียญทอง) 13 ธ.ค. 48 ดูลองของ
04 December UpDatE!!!หายไปซะนานเลย
ปกติเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบเขียน diary อยู่แล้ว
แต่หลังๆมานั่งคิดๆดูว่า...
สิ่งต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ทั้งเรื่องดี และไม่ดี
ก็ล้วนแต่สอนให้เราได้คิด ได้เข้าใจหลายๆอย่าง
อย่างน้อยๆถ้ามันคือความสุข...
เราก็คงจะไม่อยากให้มันหายไปจากความทรงจำ
แต่ถ้ามันเป็นความทุกข์...
เมื่อเราได้กลับมามองอีกครั้ง เราก็จะเห็นถึงข้อผิดพลาด
เพื่อที่เราจะเรียนรู้...และไม่ทำมันอีก....
เอาเป็นว่า ต่อไปนี้จะพยายามเขียน diaryก็แล้วกานนะ
เดือนกว่าๆที่ผ่านมา
ก็มีทั้งเรื่องดี และเรื่องร้ายแวะเวียนเข้ามา(เป็นธรรมดาโลก 55)
บางวันก็มีความสุขสุดๆ...บางวันก็เศร้าสุดๆเช่นกัน
แต่สิ่งที่คิดได้ตอนนี้ และอยากทำมากที่สุด
ก็คือ "จะตังใจเรียน" ย้ำ "จะตั้งใจเรียน"
เทอมที่ผ่านมารู้ตัวว่าตัวเองเล่นมากเกินไป ประมาทเกินไป
เมื่อรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด(55)เหมือนกับเกิดใหม่
เลยทำให้คิดขึ้นมาได้....เอาล่ะนะ ต้องทำให้ได้ Fight !!
Note
4 พ.ย. 48 สุขสันต์วันเกิดหญิง และ น้าเมิน
8 พ.ย. 48 สุขสันต์วันเกิดนัทตี้
15 พ.ย.48 สุขสันต์วันเกิดต้น
16 พ.ย.48 da 1st day we met
19 พ.ย.48 meeting กะเพื่อนม.ต้น อู อาร์ท หญิง เดียร์ บี major รัชโยธิน
27 พ.ย.48 Happy birthday นู๋อิ๋ม
29 พ.ย.48 ดูหนังเรื่อง 40 year old virgin
30 พ.ย.48 Happy birthday Boat แห่ง seas
31 October welcome to my blog ka..!!! ^o^HaPpY HaLLoWeeN..นะคะทุกคน
HaPpY BiRtHDaY..เพื่อนที่เกิดวันนี้ด้วยน้า
แอ๊ปเปิ้ล..มีความสุขมากๆนะจ้ะ..รักแกนะ
เติ้ล(หัวโต) มีความสุขนะ...
แอนนี่ (วรัฏฐา)แห่งsea HappY ..HaPpY นะจ้ะ จุ๊บๆ |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
